Wie kent het niet, het paard bij het Witte Huis waar menige trouwfoto (ook van Opa Jaap en Oma Tineke) is gemaakt?

Menigeen zal, net als ik, zich hebben afgevraagd waar dit bekende kunstwerk is gebleven na de op een precisie bombardement gelijkende recente sloopactiviteiten in de bomenwijk.
Wel, naar verluid heeft Flipse (de bekende Delftse Uitvoerder Openbare Werken – zie Neslog) er persoonlijk voor gezorgd dat het paard werd ingepakt en “veilig” staat opgesteld op het terreintje van de gemeente aan de nijverheidsstraat, nabij de Aldi.

Nu maar hopen dat ze er voorzichtiger mee omspringen dan indertijd met “Elck wandel in godts weghen”, u weet wel, de originele handgemaakte tekst rond de windroos uit 1595…….
Maand: juli 2009
De Stereolifant
Bij het uitzoeken van de foto´s die ik in het on-line fotoalbum wilde zetten kwam ik een merkwaardige foto tegen.
Ik heb ze gebeld, en ja hoor, het betreft hier de zogenaamde Stereolifant.
Een genetische mutatie die slechts één op de 10 miljoen jaar voorkomt. Zó zeldzaam dat ze er liever niet al te veel ruchtbaarheid aan geven, uit angst voor kidnapping.
Tóch vond ik, dat ik u deze informatie niet mocht onthouden.
Janey verlaat de basisschool
Deze mijlpaal werd gisteravond gevierd met de uitvoering van de musical “Cash”.
Oma´s, opa´s, moeders en vaders waren in grote getale opgekomen om dit schouwspel bij te wonen.
IKEA schroeven
U kent ze vast wel als u een keer een linnenkast in elkaar heeft gezet.
Prachtig zijn ze, ze “bekken” goed in kops spaanplaat, zitten keurig op z””n plaats door het verdikte stukje onder de kop, én…
ze zijn perfect te monteren met het bijgeleverde imbus-slingertje.
Ze bestaan zelfs in verschillende diktes. Ik ben er enthousiast over, zo ook vandaag bij het in elkaar zetten van de nieuwe linnekast voor mijn kleindochter.
Echter… er is een maaaaaaaar aan.
Deze reputatie wordt veroorzaakt door de ontwerpers van de kast.
Eerst dacht ik dat het een incidentele ontwerpvergissing was, maar vandaag was de zoveelste keer dat ik tegen hetzelfde probleem aanliep.
Het zit namelijk zo. Je dient de zijwanden, boven- en onderkant van de kast te “vergaren” terwijl de kast als het ware op zijn voorkant liggend in elkaar groeit. Zo kan je niets kraken en kan je eenvoudig als laatste de achterkant er op aanbrengen.
Je moet dus of de kast ter plaatse een paar centimeters optillen (wat niet te doen is) danwel het sleuteltje telkens verzetten.
Het frustrerende is dat de afstand tussen de andere gaatjes en de achterkant van de kast, de bovenzijde dus nu nog, wel groter is dan de zwaai van het slingersleuteltje.
Hij staat. En… je zegt het maar als ik je kan helpen om zo’n kast in elkaar te zetten. Het maakt niet uit waar je de kast koopt, of van welk merk hij is, ze hebben het allemaal.
Het is goed gekomen hoor!

